نظرسنجی جدید برای انتخاب بهترین بازیگر زن =>

=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=

نتایج نظر سنجی انتخاب بهترین بازیگر مرد به شرح زیر است. می بینیم که رقابت نزدیکی بین رضا عطاران و شهاب حسینی بوده و بقیه گزینه ها هم خوب رای آوردن. امیدوارم تو نظر سنجی جدید هم حضور پرشوری داشته باشید.

توضیح : به دلیل اینکه امکان انتخاب چند گزینه به طور همزمان وجود داشته تعداد آرا نسبت به تعداد شرکت کننده ها بیشتر است

سلام به همه دوستان و همراهان کافه

روز های خوب و بد یکی پس از دیگری سپری میشن و خاطرات گوناگونی از خودشون به جا میذارن.

این ایام که مصادف شد با ولادت حضرت زهرا (ع)  و روزمادر/ زن رو به همه شما عزیزان تبریک میگم چون بالاخره همه مادر دارن دیگه! قرار نیست فقط به زن ها تبریک بگیم که! پسرا دست و جیغ و هورا!!

تو این روزا اتفاقات بسیار مبارکی افتاد از جمله تحقیر شدن فوتبال اسپانیا جلوی چشم میلیون ها بیننده که مرثیه ای بود بر پایان فوتبال کثیف. بارسا که در دو سه  سال های اخیر به باشگاه پر طرفداری تبدیل شد ( و این خود دلیلیست برای اینکه طرفداران بارسا هیچ تاریخچه ای از تیم خودشون نمیدونن ) در دو بازی رفت و برگشت 7 گل از بایرن مونیخ خورد تا به جهانیان ثابت بشه این تیم بی نهایت متکی به یه بازیکن خاصه و باقی بازیکنان چیزی برای نشون دادن ندارن و رو به افول تاکتیکی گذاشتن. این بار داوری هم نتونست به کمک شون بیاد. بالاخره تیمی که اردوی پیش فصلش رو میره اسرائیل برگزار میکنه حقشه اینطوری تحقیر بشه.

دیگر تیم اسپانیایی یعنی رئال مالدیو (!) هم از دیگر نماینده ی آلمان یعنی دورتموند کتک بدی خورد. ولی به نظرم تیم مالدیوی توانایی بردن دورتموند رو داشت اما بالاخره تاوان نون حروم خوردن رو باید یه جایی پس میداد. بله خوب یادتون هست که در بازی این تیم با منچستر یونایتد داور نانی رو به طرز باور نکردنی ای اخراج کرد تا رئال در نهایت با سو استفاده از 10 نفره شدن این تیم ، نتیجه رو به نفع خودش تغییر بده. من هیچ وقت ندیده بودم کاپیتان تیم دشمن یعنی منچستر سیتی بیاد از تیم رقیقب دفاع کنه! بله! وینسنت کمپانی کاپیتان و مدافع منچستر سیتی گفت این اخراج مسخره بوده! کوین پرینس بواتنگ از ایتالیا برگشت گفت اخراج مسخره بوده. داور های معروف از سراسر دنیا هم اذعان داشتن که تیم مالدیوی با کمک داور به اینجا رسیده. نفرین ما یونایتدی ها بالاخره دامن گیر شهر مالدیو شد تا این تیم هم شکست مفتضحانه ای بخوره و از دور رقابت ها حذف شه.

استقلال تهران هم با گلزنی های فرهاد مجیدی و بازی های خوبش تونست به عنوان تیم اول راهی دور حذفی لیگ قهرمانان آسیا بشه و بالاخره ما رو امیدوار کرد که امسال یه چیزی میشه. البته اگه تو فصل نقل و انتقالات تیم تیکه و پاره نشه و به حاشیه نره. اگه از خودشون عرضه نشون بدن قهرمانی لیگ هم تو دستامونه و میریم که امسال یه سال پر افتخار تو ایران و آسیا داشته باشیم.

اینجا 3  تا عکس براتون آوردم از جشن قهرمانی منچستر یونایتد که 4 هفته زودتر از پایان لیگ قهرمانی رو جشن گرفت و با گلزنی های شماره 20 یعنی رابین فن پرسی تونست بیستمین قهرمانی لیگ انگلیس رو بدست بیاره. شما تو عکس سوم اگه به عضلات ریو فردیناند دقت کنید مسائل زیادی دستگیرتون میشه!

نفر اول از سمت راست ریو فردیناند است!

این هم شماره 20 یعنی رابین فن پرسی!

در پایان هم امیدوارم تیم همشهری یعنی پرسپولیس بار دیگه با کمک شانس و اقبال و ابر و باد و مه خورشید و فلک و داور و... بتونن یه برد به دست بیارن که لااقل جام حذفی دست سپاهان نیفته!

دیدگاه جالب دکتر شریعتی در مورد عشق و دوست داشتن:

دوستان عاشقمون امیدوارم بعد خوندن این متن یکم در مورد عشقشون فکر کنند.

****

دوست داشتن از عشق برتر است. عشق یک جوشش کور است و پیوندی از سر نابینایی. اما دوست داشتن پیوندی خودآگاه و از روی بصیرت روشن و زلال. عشق بیشتر از غریزه آب می‌خورد و هرچه ازغریزه سر زند بی‌ارزش است و دوست داشتن از روح طلوع می‌کند و تا هرجا که یک روح ارتفاع دارد، دوست داشتن نیز همگام با آن اوج می‌یابد.

عشق در غالب دل‌ها، در شکل‌ها و رنگهای تقریبا مشابهی، متجلی می‌شود و دارای صفات و حالات و مظاهر مشترکی است، اما دوست داشتن در هر روحی جلوه‌ای خاص خویش دارد و از روح رنگ می‌گیرد و چون روح‌ها، برخلاف غریزه‌ها، هرکدام رنگی و ارتفاعی و بعدی و طعم و عطری ویژه خویش دارد، می‌توان گفت که به شماره هر روحی، دوست داشتنی هست.

عشق با شناسنامه بی‌ارتباط نیست و گذر فصلها و عبور سالها بر آن اثر می‌گذارد، اما دوست داشتن در ورای سن و زمان و مزاج زندگی می‌کند و بر آشیانه بلندش روز و روزگار را دستی نیست...

عشق، در هر رنگی و سطحی، با زیبایی محسوس، در نهان یا آشکار، رابطه دارد. چنانکه شوپنهاور می‌گوید: *شما بیست سال بر سن معشوق‌تان بیفزایید، آنگاه تأثیر مستقیم آنرا بر روی احساستان مطالعه کنید*!

اما دوست داشتن چنان در روح غرق است و گیج و جذب زیبایی‌های روح که زیبایی‌های محسوس را به گونه‌ای دیگر می‌بیند. عشق طوفانی و متلاطم و بوقلمون صفت است، اما دوست داشتن آرام و استوار و پروقار و سرشار از نجابت.

عشق با دوری و نزدیکی در نوسان است. اگر دوری به‌طول انجامد ضعیف می‌شود، اگر تماس دوام یابد به ابتذال می‌کشد. و، تنها با بیم و امید و تزلزل و اضطراب و «دیدار و پرهیز»، زنده و نیرومند می‌ماند. اما دوست داشتن با این حالات ناآشنا است. دنیایش دنیای دیگری است.

عشق جوششی یک‌جانبه است. به معشوق نمی‌اندیشد که کیست ؟

 یک «خود جوشی ذاتی» است، و ازین رو همیشه اشتباه می‌کند و در انتخاب به سختی می‌لغزد و یا همواره یک‌جانبه می‌ماند و گاه، میان دو بیگانه ناهمانند، عشقی جرقه می‌زند و چون در تاریکی است و یکدیگر را نمی‌بینند، پس از انفجار این صاعقه است که در پرتو روشنایی آن، چهره یکدیگر را می‌توانند دید و در اینجا است که گاه، پس از جرقه زدن عشق، عاشق و معشوق که در چهره هم می‌نگرند، احساس می‌کنند که هم را نمی‌شناسند و بیگانگی و ناآشنایی پس از عشق ـ که درد کوچکی نیست ـ فراوان است.

اما دوست داشتن در روشنایی ریشه می‌بندد و در زیر نور سبز می‌شود و رشد می‌کند و ازین رو است که همواره پس از آشنایی پدید می‌آید، و در حقیقت، در آغاز، دو روح خطوط آشنایی را در سیما و نگاه یکدیگر می‌خوانند، و پس از «آشنا شدن» است که «خودمانی» می‌شوند ـ دو روح، نه دو نفر، که ممکن است دو نفر با هم در عین رودربایستی‌ها احساس خودمانی بودن کنند و این حالت بقدری ظریف و فرار است که به سادگی از زیر دست احساس و فهم می‌گریزد .

و سپس طعم خویشاوندی و بوی خویشاوندی و گرمای خویشاوندی از سخن و رفتار و آهنگ کلام یکدیگر احساس می‌شود و از این منزل است که ناگهان، خودبخود، دو همسفر به چشم می‌بینند که به پهندشت بی‌کرانه مهربانی رسیده‌اند و آسمان صاف و بی‌لک دوست داشتن بر بالای سرشان خیمه گسترده است و افقهای روشن و پاک و صمیمی «ایمان» در برابرشان باز می‌شود و نسیمی نرم و لطیف ـ همچون روح یک معبد متروک که در محراب پنهانی آن، خیال راهبی بزرگ نقش بر زمین شده و زمزمه دردآلود نیایشش مناره تنها و غریب آنرا به لرزه می‌آورد ـ هر لحظه پیام الهام‌های تازه آسمانهای دیگر و سرزمینهای دیگر و عطر گلهای مرموز و جانبخش بوستانهای دیگر را به همراه دارد و خود را، به مهر و عشوه‌ای بازیگر و شیرین و شوخ، هر لحظه، بر سر و روی این دو می‌زند.

عشق، جنون است و جنون چیزی جز خرابی و پریشانیِ «فهمیدن» و «اندیشیدن» نیست. اما دوست داشتن، در اوج معراجش، از سرحد عقل فراتر می‌رود و فهمیدن و اندیشیدن را نیز از زمین می‌کند و با خود به قله بلند اشراق می‌برد.

عشق زیبایی‌های دلخواه را در معشوق می‌آفریند و دوست داشتن زیبایی‌های دلخواه را در «دوست» می‌بیند و می‌یابد.

عشق یک فریب بزرگ و قوی است و دوست داشتن یک صداقت راستین و صمیمی، بی‌انتها و مطلق.

عشق در دریا غرق شدن است و دوست داشتن در دریا شنا کردن.

عشق بینایی را می‌گیرد و دوست داشتن می‌دهد.

عشق خشن است و شدید و در عین حال ناپایدار و نامطمئن و دوست داشتن لطیف است و نرم و در عین حال پایدار و سرشار اطمینان.

عشق همواره با شک آلوده است و دوست داشتن سراپا یقین است و شک‌ناپذیر. از عشق هرچه بیشتر می‌نوشیم، سیراب‌تر می‌شویم و از دوست داشتن هرچه بیشتر، تشنه‌تر. عشق هرچه دیرتر می‌پاید کهنه‌تر می‌شود و دوست داشتن نوتر.

عشق نیرویی است در عاشق، که او را به معشوق می‌کشاند؛ و دوست داشتن جاذبه‌ای است در دوست، که دوست را به دوست می‌برد. عشق، تملک معشوق است و دوست داشتن تشنگی محو شدن در دوست.

عشق معشوق را مجهول و گمنام می‌خواهد تا در انحصار او بماند، زیرا عشق جلوه‌ای از خودخواهی و روح تاجرانه یا جانورانه آدمی است، و چون خود به بدی خود آگاه است، آن را در دیگری که می‌بیند، از او بیزار می‌شود و کینه برمی‌گیرد. اما دوست داشتن دوست را محبوب و عزیز می‌خواهد و می‌خواهد که همه دل‌ها آنچه را او از دوست در خود دارد، داشته باشند. که دوست داشتن

جلوه‌ای از روح خدایی و فطرت اهورایی آدمی است و، چون خود به قداست ماورایی خود بینا است، آن را در دیگری که می‌بیند، دیگری را نیز دوست می‌دارد و با خود آشنا و خویشاوند می‌یابد.

در عشق رقیب منفور است و در دوست داشتن است که «هواداران کویش را چو جان خویشتن دارند»؛ که حسد شاخصه عشق است چه، عشق معشوق را طعمه خویش می‌بیند و همواره در اضطراب است که دیگری از چنگش نرباید و اگر ربود، با هر دو دشمنی می‌ورزد و معشوق نیز منفور می‌گردد و دوست داشتن ایمان است و ایمان یک روح مطلق است، یک ابدیت بی‌مرز است، از جنس این عالم نیست.

عشق ریسمان طبیعت است و سرکشان را به بند خویش می‌آورد تا آنچه را آنان، خود از طبیعت گرفته‌اند بدو باز پس دهند و آنچه را مرگ ستانده است، به حیله عشق، بر جای نهند، که عشق تاوان ده مرگ است. و دوست داشتن عشقی است که انسان، دور از چشم طبیعت، خود می‌آفریند، خود بدان می‌رسد.

*******

گزیده ای *دوست داشتن از عشق برتر است |  سال 1347 | كویریات | 13- هبوط در كویر | 4-مشهد (1343-1348) | کتبی*